Edebikişilik

Ölüme düştü akşam

        Sicacik bir yagmur siner
        kara gecenin icine,
        toprak somun gibi kabarir.
        Tak tak vurulur kapima,
        kisner kapimda kir atim,
        dunyam  gu"musler  kusanir.

Beni bir dag basinda boyle yapayalniz kodular,
ruzgarlara, kuslara, bulutlara yakin,
senin etinden, tirnagindan ayri,
senin kokundan uzak.

Bizim hic bir hurriyetimiz yok,
hic bir hurriyetimiz,
ne calismak, ne konusmak, ne sevismek
Sen orda bagrina bas dur en buyuk cileyi,
Ben burada en buyuk cileyi doldurayim,
Ekmege muhtac, hurriyete muhtac, sana muhtac.
Sen orada koparilmis bir zerdali gibi dur,
Ben burda zerdalisiz bir dal gibi durayim.

Cibali dendi mi,
aklima siz gelirsiniz, kadinlar.
Kiminizin bes cocugu,
kiminizin nar gibi yanaklari var.
Kiminiz kocasiz kalmis,
kiminiz ihtiyar,

Bana sor sevgili kâri ; sana ben söyliyeyim,
Ne hüviyyette şu karşında duran eş'ânm;
Bir yığın söz ki, samîmiyyeti ancak hüneri;
Ne tasannu' bilirim, çünkü, ne san'atkârım.
Şi'r için "göz yaşı" derler; onu bilmem, yalnız,
Aczimin giryesidir bence bütün âsârım!